۱۳۸۸ دی ۱۵, سه‌شنبه

کلاه نود اینچی - تاملی در برنامه نود

ژانر: اس‌ام‌اسی دست به دست از شرق و غرب و شمال و جنوب در حال پخش شدن است، با انتخاب گزینه‌ی آخر در برنامه‌ی نود حضور پررنگ خود را نشان دهید (یا همچین چیزی)
شب می‌شود و منتظر برنامه هستیم، ۳۰ دقیقه‌ای تاخیر در پخش همه را نگران می‌کند که نکند برنامه را پخش نمی‌کنند!
به سلامتی برنامه شروع می‌شه، هنوز مسابقه اعلام نشده که ده‌ها هزار اس‌ام‌اس به برنامه ارسال می‌شود و همینطور آمار نشان می‌دهد حدود ۸۰ درصد از آرا به صندوق ۳ ریخته شده است!
آقای دادکان، یار قسم‌خورده‌ی خاتمی مهمان برنامه‌ست و چه چیزهایی که نمی‌گوید و چه دست‌ها که رو نمی‌کند، تمام توان خود را برای اثبات ضعف مدیریت فوتبال بکار می‌برد، آمار همچنان درحال افزایش است و گزینه‌ی ۳ صدرنشین. آقای دادکان از خیر خیلی چیزها می‌گذرد!
تا جایی که وقت ۹۰ دقیقه‌ای دادکان به ۸ دقیقه می‌رسد.

ما فریب خوردیم، گزینه‌هایی که بر اساس حروف الفبا مرتب می‌شوند به ناگاه با یک چینش نامنظم نمایش داده می‌شوند. خب افت بازیکنان و خداحافظی نسل طلایی باید گزینه‌ی آخر می‌بود؟ آیا مدیریت فوتبال نباید گزینه‌ی آخر باشد تا با آرای میلیونی صدرنشین شود؟ آیا این یک برنامه‌ی از پیش تعیین شده برای مخالفت مردم با صحبت‌های ارزشمند دادکان نبود؟ اصولا ۳۰ دقیقه تاخیر در یک برنامه با روال کاری مشخص آن‌هم بخاطر یک سریال عقلانی‌ست؟
دیشب کلاهی بر سرمان رفت به بزرگی نود اینچ!

بعدنوشت: به این شایعه‌ی کسب درآمد از اس‌ام‌اس‌های دیشب گوش نکنید، مخابرات با اس‌ام‌اس من و شما ورشکست نمیشه برادر :)

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر